Interview

Karin, welke dingen verwonderen je in de wereld? Heel uiteenlopende dingen. Hoe ver mensen gaan om hun gelijk te halen bijvoorbeeld. En dat ze, als ze het dan krijgen, er vaak niet eens echt blij mee zijn. Maar ik ben ook vol verwondering over hoe het vrouwelijk lichaam in staat is om met 1 zaadje van buitenaf een compleet mens te maken. De processen in de wereld verwonderen me. Hoe oorlogen ontstaan, welke verborgen redenen daar vaak achter zitten. Dat we alwetend denken te zijn en met al onze hoogdravendheid niet eens zien hoe snel we naar de afgrond denderen. Menselijkheid intrigeert me, maar ook dat de natuur elk jaar opnieuw tot bloei komt. Dat alles een kringloop lijkt te zijn.

Schrijf je daar ook graag over? Ja, in zekere zin wel. Over die menselijkheid. Ik schrijf graag over de drijfveren van mensen. Over hun onhebbelijkheden en hoe ze in verhouding staan met de andere mensen om hen heen. In de personages in mijn teksten kan ik heerlijk uitvergroten wat ik in de wereld zie. En vaak blijken die arme drommels ook in een kringloop te zitten en zijn ze aan het eind van het verhaal weer terug bij af. Na alle gedoe geen stap verder gekomen. Ach, en soms ook wel, maar dan hebben ze nog steeds zo hun onhebbelijkheden.

Wat zijn jouw onhebbelijkheden? Schrijven misschien? Haha, ja! Als ik echt lekker aan het schrijven ben moet je me niet storen. Waarschijnlijk hoor en zie ik je niet eens. En als ik niet lekker aan het schrijven ben, als ik ergens niet uitkom, dan is dat ook niet echt goed voor mijn humeur. Bart, mijn man, kan daarover mee praten. Maar hij kan erg goed luisteren en er zodoende ook erg goed mee omgaan. (Na enige navraag:)Hij vindt mijn grootste onhebbelijkheden dat ik nooit iets vergeet en dat ik altijd het gesprek aanga als er iets niet werkt. Naar mijn mening vindt hij voornamelijk de combinatie vervelend. Vooral als het niet werken door hem blijkt te komen. Maar gelukkig voor hem steek ik ook geregeld de hand in die zogenaamde eigen boezem.

Een man. Ben jij erg huisje boompje beestje? Ja en nee. Ik ben getrouwd met Bart en sinds 5 oktober 2005 hebben we een geweldige dochter: Tara. In de zomer van 2006 zijn we naar Deventer, naar ons eerste eigen huis, verhuisd. Er staat, net buiten onze voortuin, een grote plataan en ja, we hebben twee katten. In die zin ben ik dus wel huisje, boompje, beestje. En daar kan ik ook erg van genieten. Ik vind het heerlijk om een dag met mijn dochter door te brengen en te genieten van mijn huis en tuin. Maar alleen als ik ook een deel van mijn tijd met andere dingen bezig kan zijn. Er moet een balans in zitten. Ik moet dingen voor mezelf kunnen doen. Dingen waar ik persoonlijk voldoening uit haal. Door met Versa bezig te zijn, heb ik die balans gevonden.

Was dat voor jou ook de reden om Versa op te richten? Ja. Tijdens mijn afstuderen werd ik zwanger van Tara, waardoor alles opschoof. Ik heb toen vaak gehoord dat van uitstel afstel komt en meer van die dooddoeners. Of mensen die achteraf zeiden dat ze niet hadden gedacht dat ik toch nog zou afstuderen. Maar toen Tara drie maanden was begon het bij mij te kriebelen. Alleen maar thuis zijn, het werd benauwend, ik wilde weer aan de slag. Gelukkig kon dat ook. Er lagen drie grote afstudeerprojecten te wachten om afgemaakt te worden. De vijf maanden daarna heb ik tijdens werkdagen heel hard gewerkt. En ik merkte dat ik tijdens de dagen dat ik met Tara thuis was veel meer van haar en de rust kon genieten. Na het behalen van mijn diploma wilde ik het daar niet bij laten. Die werkdagen zouden blijven. Ja, en dan maar meteen goed en officieel. Want ik ben geen huismoedertje dat af en toe ook eens een beetje schrijft. Het is mijn vak en dat wil ik gedegen uitvoeren. Door Versa op te richten kan ik mezelf serieus nemen. Maar niet zonder de humor uit het oog te verliezen hoor!

Wat betekent Versa eigenlijk? Versa is het meervoud van versum. Dat is Latijn voor draaiing, omkering, neiging. Ergens omheen draaien, in verwikkeld of op gericht zijn. Iets veranderen, omvergooien, omdraaien. En dat is precies wat personages doen. Ze neigen naar een bepaald gedrag, ze liegen en draaien. Willen de dingen anders dan ze zijn. Voor mij betekent het woord versum ook wereld of werkelijkheid. Denk maar aan universum. (In mijn scriptie O, werkelijk? kan je lezen waarom.) Versa staat voor mij dus voor een meervoud aan werkelijkheden, een meervoud aan werelden. Het symboliseert mijn kijk op hoe de mens de werkelijkheid ervaart, namelijk ieder op zijn eigen manier, en de veelheid aan werelden die te vinden is in alle teksten die ik schrijf. En natuurlijk verwijst Versa naar vers in beide betekenissen van het woord, het dichtvers en fris, nieuw. Ja, er is over nagedacht, maar dan heb je ook wat.

Werken en een kind, het klinkt als een druk bestaan. Doe je ook nog wel eens iets voor jezelf? Natuurlijk! Al houd ik er enorm van om naar de bioscoop en het theater te gaan. En dat is toch een beetje werk. Maar tijdens een dagje sauna kom ik helemaal tot mezelf. Of met een goed boek. Het grappige is dat ik tijdens het lezen soms ineens heel erg gecharmeerd kan zijn van of afgeschrikt kan worden door iemands stijl. Maar pas als het boek uit is ga ik nadenken over de verhaallijn, hoe ik het tot een script zou verwerken of hoe ik die stijl zelf toe zou kunnen passen. Boeken zijn voor mij dus pas werkgerelateerd als ze dicht zijn. Gelukkig. En wat ik ook heerlijk vind om te doen is koken voor vrienden en familie en urenlange gesprekken met ze houden.

Mocht je meer van Karin willen weten dan er hierboven beschreven is, neem dan gerust contact met haar op.